Van zelfcensuur naar Flow

alles-is-liefde_nl-test-je-authenticiteit

 

Flow en Blokkade

 

Er zijn van die momenten dat alles vanzelf gaat. Moeiteloos. Het leven voelt sprankelend, de tijd lijkt stil te staan. Je bent volledig in het moment.

Flow. Ik ken het. Heel goed. Voor mij heeft het alles te maken met onbelemmerd mijn eigen stroom (mogen)volgen. Ontspanning voelen, en ruimte. Geen doel of druk ervaren, maar genieten. Vooral genieten. 

 

Vaak ervaar ik echter ook het compleet tegenovergestelde. Dan voel ik me geblokkeerd, op slot, gespannen, angstig, beklemd of ongeïnspireerd.

Soms is dat gewoon zo. Dan heb ik zo’n bui. Maar soms is er iets anders aan de hand. Inmiddels weet ik dat. Dan is er namelijk een innerlijke Criticus actief die me belemmert me vrij te uiten.

 

Zelfcensuur

Wat betekent het eigenlijk om werkelijk vrij te zijn? Hoeveel vrijheid sta je jezelf werkelijk toe? Hoe vaak censureer en regisseer je jezelf? Hoeveel van jezelf laat je in wezen zien?

Hoe vaak kijk je vanuit de ogen van een imaginair publiek naar jezelf? 

 

Zelfcensuur. Velen van ons lijden er aan. We laten ons gedrag bepalen en inperken door de stem van een innerlijke Criticus die aangeeft wat wel en niet mag, wat gepast is en wat vooral niet, wat moet en niet moet of mag.

Onze vrije expressie wordt onwillekeurig beknot en gekleurd door patronen, voorkeuren en afkeuren, meningen, (voor)oordelen, beelden en verwachtingen. Je zou kunnen zeggen dat deze patronen een bril vormen waardoor we onszelf en het leven bekijken, We hebben in wezen een beperkt beeld van wie we zijn en dus van onze potentie.

Er zijn mensen die tevreden zijn met dit beperkte beeld. Er zijn ook mensen die een verlangen ervaren. Een wonderlijk verlangen, als een soort heimwee. Naar zichzelf.

 

Reflectie

Wanneer voel jij je vrij? Echt vrij?
Wanneer voel je je jezelf?

 

Authentiek zijn

 

Ik weet er alles van, van zelfcensuur. Mijn achtergrond ligt in het theater. Fysiek theater om precies te zijn. Niet dat theater draait om zelfcensuur, maar het heeft het bij mij wel in de hand gewerkt.

Vaak had ik het gevoel nep te zijn. Op het podium had ik grote moeite om dichtbij mezelf te blijven op het podium. Om kwetsbaar en waarachtig te zijn. Ik had de neiging om continu te spelen en mezelf te verstoppen, Ik speelde een vorm, een buitenkant. 

 

Niks mis mee. Zo prachtig om te doen. En om te zien.

Tot ik me realiseerde dat ik dat in het gewone leven vaak ook deed. Ik liet mezelf niet zien. Terwijl ik verlangde naar puur, authentiek, echt, mezelf zijn. Op het toneel. En in de rest van mijn leven. Transparant zijn. Gewoon. Zijn. Maar, hoe doe je dat?

 

 All the world’s a stage,
And all the men and women merely players;
They have their exits and their entrances;
And one man in his time plays many parts,
~ Shakespeare

Je innerlijke speler en innerlijk publiek

 

Zoals ik in een ander blog schreef, ontmoette ik geregeld mijn innerlijke Criticus  tijdens de opleiding aan de Mimeschool in Amsterdam. Hij was het die mijn vrijheid beknotte.

Als ik op het podium stond, of liever gezegd vlak ervoor, en zeker er na, werd zijn stem luider en dwingender.. Het was in de confrontatie met een publiek dat ik de meeste kramp voelde. 

 

Het theater wordt voor mij een metafoor voor het ‘gewone’ leven. Het theater wordt mijn leerschool waar ik een wezenlijk aspect van mezelf ten diepste leer kennen, namelijk mijn authenticiteit.

 

Vanuit mijn inspiratie in het theater leer ik mijn dieperliggende patronen kennen van waaruit ik de buitenwereld tegemoet treed. In contact met familie, geliefden, vrienden, collega’s enz. zie ik mijn patronen voortdurend weerspiegeld. De Criticus wordt wakker zodra er andere mensen zijn.

Zowel op het toneel als daarbuiten heb ik publiek.Het theater en het gewone leven….. er bestaat geen verschil. Hooguit wordt het op het podium wat uitvergroot, maar in essentie is de weerspiegeling hetzelfde. ‘All the world’s a stage’.  Isn’t it?

 

Reflectie

Wanneer laat bij jou je Innerlijke Criticus zich horen?
Hoe open en onbevangen kun je kijken naar andere mensen?

 

In de ontmoeting tussen speler en publiek ligt de basis voor zelfonderzoek.
~ AK

 

Authentieke Improvisatie

 

In 2000 komt de Fool op mijn pad. Gedurende 8 jaar beoefen ik een unieke manier van improviseren ontwikkeld door de Britse danseres/improvisator/Fool Frankie Anderson. De grondslag van haar werk ligt in het theater en biedt een manier om weer in contact te komen met onze innerlijke spontane bron van creativiteit. 

Op basis van haar manier van werken heb ik mijn eigen vorm ontwikkeld: Authentieke Improvisatie.

 

Authentieke Improvisatie heeft als intentie om je steeds opnieuw de verbinding te laten hervinden met je innerlijke vrije ruimte. Om vrij te spelen. Met als enig doel het plezier van het spel. Of dat nu gespeeld is of echt of waarachtig. Tragisch, komisch of alledaags. Abstract of realistisch. Alles is welkom. Iedere vorm is welkom.

De Fool is een wezenlijke inspiratiebron. Zijn (haar?) onbevangen blik leert ons om te oefenen in open aanwezig zijn, zonder oordeel, en met vertrouwen en lichtheid te kijken naar wat komt. De Fool omarmt het allemaal. Inclusief de Criticus,

 

The Fool asks “who am I really?’
Do I dare to be different, risk making a fool of myself, to connect with my souls journey?
~ Franki Anderson

 

Het startpunt: Hier en NU

 

Startpunt is het nu, hier. En jijzelf. Dat wat in jou aanwezig is, in je lijf, gevoel, denken is je materiaal. Daar vanuit kan iedere mogelijke vorm ontstaan, alles is mogelijk: verhalen, dans, zang, poëzie, theater, stilte. Het kan echt zijn, het mag gespeeld zijn. 

 

Stap voor stap leer je vertrouwd te worden met het besef dat er altijd iets is. En dat daar altijd iets op volgt in een volgend moment. Op dit hier en nu volgt het volgende hier en nu. En het volgende. En het volgende. Hoe zou het zijn om nieuwsgierig te volgen waar deze stroom je heen zal brengen? Hoe zal het zich ontvouwen? Wat kom je tegen?

Naast ‘iets’ is er ook niets, leegte, lege ruimte. De stilte voor en na de ademhaling. De pauze tussen de woorden. De ruimte tussen de dingen. Op die plaats is ruimte om te rusten, te schouwen en zien.

 

Centraal staat de innerlijke attitude van waaruit je onderzoekt: het is open onderzoek van wat het is dat jou plezier doet in het spel, waar je (van) geniet en je vrij voelt. Maar ook waar je je niet vrij voelt.

Want je zult onherroepelijk obstakels tegenkomen. Je innerlijke Criticus, angst, weerstand enz. Hoe zou het zijn om ook hier op een onderzoekende manier mee om te gaan? Om ook de obstakels met nieuwsgierigheid tegemoet te treden? Liefdevol, licht en met vertrouwen.

 

Reflectie

Is er in jou een innerlijke Speler aanwezig?
Wat heb je nodig om je innerlijke Speler de ruimte te kunnen te geven?
Wat houdt je tegen?

 

“Spinning out of Nothingness,
we Dance”
~ Rumi

 

 

Het Spel en de Lege Ruimte

Veel mensen vinden het spannend of eng om vanuit het ‘niets’ te improviseren. Zeker als je gewend bent om houvast te hebben in de vorm van een (spel)kader, opdracht of (spel)doel. Dan weet je in eerste instantie niet waar je op kunt bouwen, waar op te vertrouwen. Als er ‘niets’ is, waar ben ‘ik’ dan? En, wat is de bedoeling?

 

Hoe leer je vertrouwd te raken met het ‘niets’ van de lege ruimte ? Hoe ontdek je de creatieve potentie die er in verscholen ligt? De potentie van je eigen creativiteit wel te verstaan.

Door stil te staan. Door te rusten. Rond te kijken. Nieuwsgierig te zijn naar wat is. Te wachten. Je te openen om te ontvangen. Door van het ‘doen’ naar het ‘zijn’ te gaan.

 

De kunst van het wachten en niet iets willen bewerkstelligen biedt je de mogelijkheid om iets te laten ontstaan. Steeds meer leer je er op te vertrouwen dat zich altijd wel iets nieuws aandient, een nieuwe impuls, gevoel, gedachte of handeling. Maar ook dat het nieuwe als een golf opkomt en weer wegebt.

Dit is een stroom van bewustzijn. Met deze beweging kun je spelen. Je kunt vormgeven. Of je kunt het ook gewoon laten zijn. Aan jou om te kiezen hoe je je er toe verhoud en welke impuls te wilt volgen.

 

Often we stifle our inner fools’ voice for fear of ridicule, and so loose touch with the deep wisdom and easy access to spontaneous creativity that it has to offer us.

 

De verschillende ‘ikken’ in  jezelf

 

Authentieke Improvisatie heeft affiniteit met Voice Dialogue, waarin het uitgangspunt bestaat dat ieder van ons verschillende kanten in zich draagt. Innerlijke subpersonen of ‘ikken’.

De perfectionist, de criticus, de huilebalk, de angsthaas. maar ook de creator, de avonturier, het onbevangen kind zijn zo een aantal personen die de revue kunnen passeren.

 

Deze verschillende ikken in jezelf kun je aan het woord laten. Wat heeft de perfectionist te zeggen? Wat is de behoefte van de creator?  Daarnaast kun je ze ‘op de vloer’ ook uitspelen en vormgeven. Zo worden ze heuse personages met een eigen motoriek, stem, taalgebruik, beweging en visie op de wereld.

Waarom zou je dat doen?
Het beeld van jezelf verruimt, je ontdekt kanten in jezelf die je nog niet eerder kende. Maar je komt ook uit de greep van subpersonen in je die meestal op de voorgrond staan. Wat ik hierboven beschreef over patronen die ons beperken, je innerlijke ikken spelen hier een belangrijke rol in.

De kern van de training vormt het verstevigen van de positie van de Waarnemer. Zo ontstaat er afstand tussen jou en je innerlijke roerselen en val je niet meer samen met het drama. Als je je bewust word van de mogelijkheid om met een lichte afstand te kijken naar je innerlijk schouwspel, ontstaat er ruimte. Om te spelen.

 

 

De creatieve ruimte van dit moment

 

Wat is in jou in dit moment aanwezig ? Wat wordt er wakker en borrelt op?
Dat is het startpunt. Van daaruit stap je in de stroom en creëer je jouw unieke vorm.

 

Steeds opnieuw keer je terug naar het hier en nu en naar de lege ruimte. De lege ruimte is de Zero, de pauze tussen de woorden, de stilte in de muziek, het stilstaan in de beweging. Het schept de voorwaarde om te laten ontstaan wat zich wil laten zien.

 

 

De weg terug naar jezelf kent vele paden. Maar het pad van Spel is een lichtvoetige, ontroerende en verruimende manier die je hart verwarmt.

Authentieke Improvisatie kan een inspirerende, persoonlijke en speelse manier worden om te onderzoeken hoe je authentiek, kwetsbaar en vrij kunt zijn. Hoe je steeds vrijer kunt worden. Hoe je je volledige (creatieve) potentie kunt ontsluiten.

Maar ook hoe je op een lichte manier om kunt gaan met weerstand, blokkades, innerlijke critici, saaiheid, niet weten en wat je maar ook als blokkade zult ervaren.

 

Wrapping up

Flow en stagnatie. Stroom en stilstand. Openheid en blokkade. Vrijheid en beperking. De Fool en de innerlijke Criticus. Ze lijken tegenpolen. Ze lijken onverenigbaar. Maar in mijn perceptie is er alleen een voortdurende dans tussen beide. Als de dans tussen yin en yang. 

 

Deze dans kunnen zien en genieten van de beweging, daar ligt misschien wel ware vrijheid.

Waar het eindigt?

God(dess) knows.

 

 

Ervaar Authentieke Improvisatie

 

LEES MEER

←     visie op improvisatie                      →  de wijsheid van de Fool

inspiratiebronnen

 

Op de hoogte blijven van het stem & improvisatie aanbod?
Schrijf je in en ontvang gratis updates en inspiratie.
Ik ga akkoord met de privacyverklaring