Presence

 

Presence: Nu, hier, zijn

embodied Being

 

 De pijlers van aanwezigheid

 

 

~ niet oordelen: open aandacht
~ wakker zijn in niet weten
~ Rusten: acceptatie van wat IS
niet doen
~ alignment: Present zijn
~ sensend waarnemen 

 

 

 

 

 

Niet oordelen: de kracht van open aandacht

 

Het eerste aspect van Playful Presence is niet oordelen.
Mindfulness en Sensing zijn twee wezenlijke onderdelen in de trainingen van Being Moved. Beide werken met de kracht van open aandacht . De beoefening is er op gericht om vanuit wakkerte de verbinding te ervaren met je fysieke gewaarwordingen, gevoelde beleving en bewegingen in je geest.

Niet oordelen creëert de bedding voor de ontwikkeling van een staat van (samen) Zijn die ruimte biedt aan onderzoek, compassie en heling.

In de open ruimte van Zijn komt je geest tot rust en ontwikkel je het onderscheidingsvermogen om waarachtige impulsen op te merken. Daarbinnen dient zich helder een keuze : aan welke impuls of idee wel of niet te volgen en vorm te geven.

Het betekent niet dat oordelen niet welkom zijn. Als een oordeel zich aandient is zij een uitnodiging tot dieper zelfonderzoek. Wat in mij wil hierin gezien worden?

 

Within you there is a stillness and a sanctuary
to which you can retreat at any time and be yourself.
~Herman Hesse




 

 

Wakker zijn in niet-weten

 

Het tweede aspect van Playful Presence is om niet-weten te omarmen.
Dan openbaart zich de mogelijkheid om te rusten in de open ruimte van Zijn. In ons centrum, bij de adem, in contact met ons lichaam. In die rust openen de zintuigen zich als vanzelf en worden nieuwsgierigheid en verwondering geboren. Als we het niet weten toestaan kunnen we beginnen met exploreren.

We zijn in het Westen vooral gewend dat we ‘iets moeten weten’ of iets moeten bereiken. Kennis biedt veiligheid omdat terwijl doelen die we zouden moeten bereiken richting of houvast geven.

Vaak is onze geest zo druk met plannen, organiseren, invullen, terugdenken, interpreteren, afwegen, beoordelen en indelen dat we het huidig moment niet meer in haar volheid kunnen waarnemen. Ons denken bevindt zich veelal in toen of later en zelden in het NU. Ze is als een filter waardoor de directe ervaring gekleurd wordt.

Eén van de eerste dingen die zich aandient als we onvoorbereid spreken, dansen, delen is ‘ik weet het niet’. ‘Ik weet niet wat ik moet doen’. Dit niet weten is voor veel mensen beangstigend omdat het denken in eerste instantie in de war raakt als we ontspannen in het hier en nu.

Als je namelijk ieder idee, concept of beeld over wat de bedoeling is loslaat is er Niets. Een ruimte van Zijn. Open, oningevuld. En zonder enig houvast is dat vaak beangstigend, want waar richt je je aandacht dan op?

 

 

Rusten in de Stroom

 

Het derde aspect is om te stoppen en stil te staan.
Om te rusten in dit moment. Op de plek waar je bent. Om op te merken wat je voelt, denkt, ziet, hoort, proeft.

Onze geest is makkelijk en snel afgeleid. De beoefening van Mindfulness traint je geest om stil te staan. Je neemt waar en omarmt wat zich aandient, in en om je. Je volgt niets, gaat nergens vandaan. Je bent open en wakker met je aandacht ‘bij’ wat er is.

Regelmatige Mindfulness beoefening brengt de springerige, onrustige geest tot rust en openbaart de kwaliteiten van helderheid en focus.

 

 

In die ontspanning kun je de fijnzinnige en subtiele ervaringen in je lichaam meer gewaar zijn en dichter bij jezelf blijven. Het biedt je de mogelijkheid om te rusten in het moment.

Vanuit deze wakkerte leer je kennen wat in je leeft en kun je daar met openheid en nieuwsgierigheid naar kijken. Om vervolgens vanuit directe ervaring te weten wat in dit moment voor jou waardevol en kloppend is.

 

 

Don’t play the saxophone.
Let it play you.
~ Charlie Parker




 

Doen door Niet-Doen: Wu Wei

 

Het vierde aspect van Presence is Niet-doen.
Als jarenlange qigong/taichi practitioner ben ik sterk beïnvloed door het Taoïsme en zo langzamerhand is met name het principe van Wu Wei het fundament waarop mijn trainingen zijn gebouwd.

Wu Wei is een centraal concept binnen het Taoïsme en betekent het – letterlijk vertaald – niet (Wu) doen (Wei). Dit wil niet zeggen dat je niks doet, dus niet handelt, maar dat je niet handelt tegen de natuurlijke stroom der dingen.

Alan Watts, filosoof en zen-leraar noemt het ‘act without forcing’. In de praktijk betekent het mogelijkheden zien in het hier en nu en hierin meebewegen in plaats van er tegenin te gaan. Zoals een water in een rivier stroomafwaarts laat gaan en zich niet naar boven worstelt.

 

Als je de wil om iets te bereiken loslaat ‘you get out of your own way’. Zo kan zich openen wat door jou wil ontstaan. Jij hoeft het niet meer te doen. Niet-doen is volgen in plaats van sturen, is meebewegen met de dingen in plaats van hen naar je hand zetten, de stroom ervaren in het moment en je laten verrassen in plaats van je reis tot in detail plannen.

Niet-doen in improvisatie is zoiets als overgave aan de stroom in het moment. Hoe wil het leven zich ontvouwen. Uit zichzelf. Het betekent niet sturen vanuit je wil en concepten maar je verbinden met waar jij, de ander, de dans, zich laten heenvoeren.

 

Als je het principe van niet forceren werkelijk integreert in jezelf brengt dat een onnoemelijke bevrijding teweeg. Het transformeert je kijk op het leven radicaal. Door minder of niks (je best) te doen en meer te laten zijn en gebeuren, geef je jezelf de mogelijkheid ontspanning, rust en ruimte te ervaren in jezelf. En je ontdekt dat ook al doe je minder er toch veel gedaan wordt.

 

 

 

fragiliteit3Present zijn: de Zero

 

Het vijfde aspect van Presence is alignment.
Vol-ledig Aanwezig of present zijn betekent dat lichaam, hart en geest zijn afgestemd op elkaar. Ze bevinden zich op één lijn. Zijn congruent. Je geest is wakker en open, je lichaam sterk en ontspannen en je hart ontvankelijk. Je hoeft nergens anders heen dan waar je bent. Je bent er. Hier, nu.

Binnen de Mime spreken we van Zero. Het Neutraal. Als je in de Zero bent, of een ‘mooie Zero’ hebt is er een balans tussen spanning en ontspanning, binnen en buiten, boven en onder. De Zero is nog niet ingevuld, maar heeft de openheid en frisheid van een ontluikende bloem.

In de trainingen werk ik aan het principe ‘boven licht, onder zwaar’,  wat zoiets wil zeggen als zwaar in het centrum en bekken stevig op de aarde, en de rest van het lichaam rustend op het centrum, licht en soepel.

Je voelt rust en ontspanning, terwijl je tegelijkertijd wakker, open en aandachtig bent. Je rust in Zijn. Je belichaamt en omvat, je laat toe en integreert. Je schept zo een stevige bedding van waaruit je kunt gaan handelen en vormgeven.

 

Integratie van deze wijsheid binnen improvisatie en creatief werk is een transformerend proces. Het helpt je te her-inneren wie je werkelijk bent en brengt je in contact moeite-loosheid, je spontaniteit en verwondering.

 

 

Lees meer

Mindfulness & improvisatie ←    → de Kracht van JA

Agenda

klik hier

 

 

Awake, my dear.
Be kind to your sleeping heart.
Take it out into
the vast field  of Light.
And let it breathe.
~Hafiz